Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
hochbort m. n.
hochbort , m. n. schiff mit einem hohen bort, das nur segel führt, im gegensatz der niederborte, die segel und ruder zugleich führen. Jacobsson 2, 268 a . seit alten zeiten aber bezeichnet man am Rhein mit dem wort ein fährschiff: dicti domini sibi de gratia et curialitate permiserunt, ut ipse dominus Heinricus habeat in Utenheim naviculam parvam, dictam hochbort, in qua nauta ducere possit non carrucas sed tantummodo quatuor personas cum quatuor equis. Mone zeitschrift 9, 407 ( von 1297); sollent sie stellen ein hochebart an den Rine, dem hubener uber zu helfen. weisth. 4, 532 ( von 1571); ve…