Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
hiulen sw. V.
hiulen , sw. V.
- nhd.
- heulen, schreien
- Vw.:
- s. be-, er-
- Hw.:
- s. hūwelen; vgl. mnl. hulen, mnd. hūlen (1)
- Q.:
- Lei, Seuse (FB hiulen), WvÖst (FB hüllen), Ack, Albrecht, Diocl, Dom, EbvErf, Herb, JGerichtH (um 1140/1150), Krone, MarLegPass, Mechth, Pot, assI/II, PassIII, PrLpz, ReinFu, Tund
- E.:
- ahd. hūwilōn* 2, hūlōn, sw. V. (2), heulen; germ. *hūwilōn, sw. V., heulen, jubeln; s. idg. *kā̆u-, *kē̆u-, *kū-, V., heulen, schreien, Pokorny 535
- W.:
- nhd. heulen, sw. V., heulen, DW 10, 1288
- L.:
- Lexer 90c (hiulen), Hennig (hiulen), MWB 2, 1610 (hiulen), LexerHW 1, 1309 (hiulen), Benecke/Müller/Zarncke I, 692b (hiule), LexerN 3, 243 (hiulen)