Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
hirnifel st. n.
hirnifel st. n. , mhd. hirnvël, nhd. hirnfell. — Graff III,469. Alle Belege im Nom. Sing. hirni-fel: Gl 3,18,27; -uel: 69,34 ( SH A, 2 Hss., 1 Hs. hini-); hirne-vel: 52,23 (-u-). 53,42 (h’ne-). 69,32 ( SH A, 4 Hss., 1 Hs. hirn e -, 3 Hss. -u-). 177,29 ( SH B; -u-). Hbr. I,124,127 ( SH A; -u-); hirn-: Gl 3,69,34 ( SH A, 2 Hss. ). Verschrieben: hinr-vel: Stricker I,204,51 ( SH ). Hirnhaut: hirnifel membranus Gl 3,18,27. menica ( vgl. menenca in cerebro membrana quaedam vel pars cerebri, CGL V,32,20. menigam Graeci appellant membranam capitis, CGL VI,691 ) 53,42. 69,32. 177,29. Hbr. I,124,127. S…