hilare

hilare. laete, gaudenter, alacriter, benigne – mit Freuden, fröhlich, vergnügt, freundlich: a in univ.: MLWWett. Gall. 22 p. 268,28 cui (sc. virgini) rex -iushilarius (corr. clarius cod.) dixit: ‘eqs.’ MLWCarm. Cantabr. A 6,6,6 manum manui eius (Cobbonis) tribuens Lantfridus -ehilare eqs. MLWBurch. Worm. ad Alpert. (MGScript. IV p. 701,32) literas tuas ... -rhilariter accepi. MLWChart. Heinr. Leon. 117 -ehilare et habunde vobis (sc. regi Francorum) ostendemus, quam gratam acceperimus virtutis vestre benivolentiam. MLWConst. imp. II 103 fratres vestros (sc. summi pontificis) ... honore condecenti suscepimus et ipsos i-rilariter vidimus et audivimus diligenter. saepe. v. et MLWp. 800,19. b libenter, prompte, facile – bereitwillig, gern, ohne Umstände: MLWCapit. episc. II p. 106,19 illis (hospitibus) iuxta vires ea, quibus indigent, -rhilariter administrare studete. MLWDipl. Karoli III. 16 (interp.) postulationibus ... aures benivolentie nostre -rhilariter (ill-illariter B²) inclinantes eqs. (ex MLWDipl. Ludow. II. 52 p. 169,7 hy-r)hylariter. MLWDipl. Otton. III. 61 p. 467,36 quatinus monachi ... pro nobis ... -iushilarius Domini misericordiam exorare procurent (ex MLWDipl. Otton. I. 277 p. 394,14 [spur.] alacrius). MLWSalimb. chron. p. 398,25 ille vere censendus est curialis, qui libenter et yll-ryllariter sine spe retributionis suum servitium incognitis elargitur. al.Antony