Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
heimina adv.
adv. — Graff IV,951.
heimina: S 89,12 (Sam.; h übergeschr.); hemena (Hs. hemen:): Thoma, Glossen S. 12,32.
von Hause aus, von daheim her: hemena domo veniens [Randgl. zu: tumulus ... iste et lapis sint in testimonium, si aut ego transiero illum pergens ad te, aut tu praeterieris, Gen. 31,52] Thoma, Glossen S. 12,32. disiu buzza ist so tiuf, ze dero ih heimina liuf S 89,12.