Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
heilwertic Adj.
heilwertic , Adj.
- nhd.
- „heilwärtig“, heilsam, heilbringend
- ÜG.:
- lat. salubris Gl
- Q.:
- Gl, GrBrev, Marner (13. Jh.), Urk
- I.:
- Lüt. lat. salubris?
- E.:
- s. heil, wertic
- W.:
- nhd. (ält.) heilwärtig, heilwertig, Adj., heilwärtig, heilwertig, DW 10, 854
- L.:
- Lexer 83c (heilwertec), LexerHW 1, 1215 (heilwertec), Benecke/Müller/Zarncke III, 600a (heilwertec), LexerN 3, 232 (heilwertec)