Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
heidel m.
heidel , m. polygonum fagopyrum, der buchweizen, heidenkorn: panicum heydel Dief. 409 b ; panicum butzenweizen, heydel Golii onomast. (1582) 379 ; trägt nit der sand umb Nürnberg dest mehr heydel, je mehr heydelfresser da aufstehn? Garg. 65 b . sprichwörtlich: er ist in den haidel gehupft, se ipse indicavit. Serz 61 b . vergl. heiden und heidenkorn.