Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
heftelîn stn.
1. kleiner haft. daʒ tougenlîche heftelîn, daʒ von ûʒen hin în zer vallen was geleitet hine Trist. 17035.
2. häkchen, agraffe an kleidern. ich spien vür den buosem mîn ein spanne breiteʒ heftelîn (als Venus) frauend. 257,31. von golde ein kostlich heftelîn das. 172,23. vgl. Osw. 2147. Hätzl. 2,54. 169. 247. zwelf heftlein, keins unter vierzig tausend krônen wert Tetzel Rosmit. 150.