Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
heffo
vor dem 12. Jh.):
‚Gold- und Silberschmied,. S. heffen. Vgl. hevari. –
Juwelier; exclusor‘
hevîAWB f. īn-St., bei N, Gl. 3,296,65 (SH, Ende
des 12. Jh.s), Gl. in Hs. Köln, W* 91 (SH,
13. Jh.) und im Clm. 396 (Zeit des
Gl.eintrags unbekannt, bair.; vgl. H. Thoma,
PBB 85 [Halle, 1963], 225):
‚körperliche(mhd. hebe, ält. nhd. hebe;
Größe, Körper, Erhebung, Kunstwerk in er-
habener Arbeit; caelatura, corpus, elatio
corporis, inflatio, soliditas, solidum, superfi-
cies (maris)‘
mndd. hēve; mndl. heve). Zur Wortbildung
vgl. Krahe-Meid 1969: 3, § 93. – Ahd. Wb. 4,
780; Splett, Ahd. Wb. 1, 363; Köbler, Wb. d.
ahd. Spr. 523 f.; Schützeichel6 152; Starck-
Wells 273 f.; Schützeichel, Glossenwortschatz
4, 215 f.