harmonicus

harmonicus (a-), -a, -um.(ἁρμονικός)script.: armen-: MLWl. 41.form. acc. sg. fem. -en: MLW p. 950, 12. 1 adi.: a (secundum proportiones) bene compositus, harmoniae aptus, concinnus, analogos – (nach Zahlenverhältnissen) wohlgeordnet, dem richtigen Verhältnis, der ‘Harmonie’ entsprechend, übereinstimmend, analog (usu philos.): MLWHrotsv. Pafn. 1,4 mundus ex iiii contrariis elementis, sed ad votum creatoris secundum a-amarmonicam moderationem concordantibus perficitur. MLWHerm. Carinth. essent. 1 p. 116,15 qui (sc. extremi) ... affectus, ne extrema ab invicem divellerent, a-oarmonico nexu ... compacta sunt (sim. 2 p. 232,2 nodis a-is)armonicis. MLWAlbert. M. anim. 1,2,7 p. 33,32 dicit ... Plato, quod anima constituitur ex -isharmonicis numeris (sim. p. 35,9; cf. p. 406^b,29 ἁρμονικοὺς ἀριθμούς; cf. MLWl. 19). animal. 18,31 causa ... omnium istorum (sc. similitudinis generati ad parentes) accipitur ex a-aarmonica proportione complexionis spermatis ad naturam concepti. ibid. al. b (secundum proportiones) dulce sonans, consonus, consone iunctus – (nach Zahlenverhältnissen) wohlklingend, konsonant, ‘harmonisch’: α mus. et math. (de re v. LexMusLat. II. p. 175sqq.): MLWMus. Enchir. 8,16 dum solo ab invicem semitonio vel tono, id est a-oarmonico (arme-oarmenico, arco var. l.) spacio, distant quattuor descriptiunculae. MLWConr. Hirs. dial. 1692 qui omni capacitatis suae industria a-iarmonici modulaminis sibi comparavere scientiam eqs. MLWAnon. IV mus. 4,1 p. 63,13 sequitur de concordantiis a-isarmonicis eqs. 4,2 p. 71,15 omnis inceptio naturalis a-aarmonica ... est aut in unisono vel diapason vel diapente vel diatesseron eqs. al. v. et MLWl. 13. β philos. de harmonia caelesti: MLWHerm. Carinth. essent. 1 p. 148,18 sonis ... iuxta ascensus et descensus stellarum a-aarmonica modulatione variatis. v. et MLW p. 950, 57. γ usu communi: MLWSedul. Scot. carm. II 7,18 me tristificum solatur Calliope carmine vatem -oharmonico (a-armonico var. l.) cantu mystica verba sonans: ‘eqs.’ MLWHecel. Clem. 2,2 (MGScript. XXX p. 903,33; s. XI.^ex.) precentor cum illud Ambrosianum ... a-aarmonica dulcedine imponeret eqs. MLWAlbert. M. animal. 9,3 faciunt (sc. organa vocalia immatura) vocem non a-amarmonicam et inaequalem, quasi sit interrupta. c ad consonantiam, symphonias pertinens – die Konsonanz(en) betreffend (usu mus.): MLWAnon. IV mus. 1,1 p. 32,12 nullus hoc (sc. longas et breves) poterit cognoscere nisi iuxta a-amarmonicam considerationem superius sibi attributam, ut eqs. d ad musicam, harmoniae diciplinam pertinens – die Musik(theorie), Harmonik betreffend (usu mus.; cf. op. cit. [MLWl. 39]): MLWAurel. Reom. mus. praef. 3 quoniam ... ingenio prepollentem ... vosmet (sc. Bernardum) ... agnovi in a-aarmonica philosophia. mus. 6,11 constituitur diatessaron ... in epitrita proportione, ut est quaternarius, ternarius in eiusmodi -isharmonicis medietatibus invenitur (sim. MLWAsilo rhythmimach. 49 qui victoriam desideret, in campis adversarii festinet medietates ponere a-amarmonicam, arithmeticam. 56 [cf. comm. p. 33. 42sq. et passim]; cf. Boeth. arithm. 2,41,1sqq.). MLWAnon. IV mus. 2 p. 46,13 Perotinus fecit quadrupla optima ... cum habundantia colorum a-aearmonicae artis (sim. 4,1 p. 66,19). al.in titulo libri: MLWHucbald. mus. 43 primus a-aearmonicae disciplinae Boetii liber. MLWRegino harm. inst. 1^tit. incipit epistola de a-aarmonica institutione. al. [] e musicus – musikalisch, Musik- (usu mus.): MLWHier. Mor. mus. 25 p. 184,4 est ... flos -usharmonicus decora vocis ... et celerrima ... vibratio. v. et MLW p. 947, 69. 2 subst.: a fem. i. q. musica, harmoniae disciplina – Musik(theorie), Harmonik: MLWSchol. Boeth. mus. 5,2,5 diffinitio a-aearmonicae. 5,3,7 nota intentionem a-aearmonicae. MLWAlbert. M. phys. 2,2,2 p. 100,11 -aharmonica est aliquo modo sub arismetica eqs. anal. post. 1,2,16 p. 61^b,42 sicut se habet consonativa (sc. scientia), quae est de cantu consonante, quae dicitur -aharmonica (cf. p. 75^b,16 τὰ ἁρμονικά) sive musica, ad arithmeticam. metaph. 3,2,3 p. 117,57 sequitur de his, de quibus inter ‘mathematicas’ tractat ‘-a’harmonica (p. 997^b,21 ἡ ... ἁρμονική) sive musica.per prosop.: MLWSedul. Scot. carm. II 68,9 -enharmonicen (a-armonicen var. l.) videas (sc. episcopus) melicas depromere voces. b neutr.: α genus enharmonicum – das enharmonische Tongeschlecht: MLWSchol. Boeth. mus. 1,15,15 ‘diatonum, chroma, armonia’: unde diatonicum, cromaticum, a-umarmonicum vel enarmonicum. β cantus – Gesang (de cantu angelorum; cf. Vulg. Luc. 2,14): MLWPontif. Rom.-Germ. 99,3 et nos cum pastoribus vigilare debemus, ut mereamur illud suavissimum -umharmonicum, quod eqs.