Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
hanif stm.
hanef , hanif , hanf stm. BMZ hanf Gl. zem vasttag hanf, lins unde bôn Helbl. 8, 883. wil sich einer in dem hanfe iht sûmen, der bedarf zer rehten hant des dûmen Neidh. 26,10. hanif Zing. Pl. 8,82. Chr. 2. 304,8. 334,23. hanf Tuch. 110,9 ff. Öh. 55,9 ff. — aus gr. lat. χάνναβις s. Curt. 3 135. Z. 1,17. Dwb. 4 2 , 431.