Hauptquelle · Rheinisches Wb.
Härkel
Härkel RhWBN -ę- Wippf , MülhRh , Sol , Düss ; -i- Sol-Hitd Wiesd , Düss-Kaisersw ; Pl. -əln, –ələ m.: 1. Rechen, Harke 1 b; et Heu op der H. drugen (trocknen) bei wenig Sonne Sol . RA.: Et Härkelsborren lihren etwas Schwieriges durchführen lernen Wippf . — 2. übertr. a. hęrkələ Storchschnabel, geranium Robertianum. — b. dat es äver en gruss H. dummer Mensch Wippf-Unterf .