Hauptquelle · Pfälzisches Wb.
Grundsbodem m.
Grunds-bodem m. : 1. 'Erdboden', vgl. PfWB Erdsgrundsbodem , PfWB Grundserdsbodem . RA.: Der dut eem gleich in Grundsbodem nin verfluche [ Gal-Dornf ]. Dich soll e Gewirrer in de Grundsborrem nin verschlaa [NPf]. — 2. 'der beim Errichten von Fundamenten anfallende Erdaushub', Grundsboddem [ Lambert Penns 72]. — SHW Südhess. II 1494 ; RhWB Rhein. II 1465 ; ElsWB Els. II 15 ; BadWB Bad. II 486 .