Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gremmen sw. v.
gremmen sw. v. , mhd. gremen, nhd. grämen; mnd. gremmen; ae. gremian; an. gremja; got. gramjan. — Graff IV,320 f. crem-: 3. sg. -it Gl 1,175,40 ( X; k-); 3. pl. -ent Np 65,7. 67,7; ke-: part. prt. nom. sg. m. -iter S 192,19 ( B ); grem-: 1. sg. -o Np Cant. Deut. 21; -e Npw ebda.; 3. sg. -et NpNpw 9, Diaps. 4 (= Npw 9,26). Np 73,10; 3. sg. prt. -ita Gl 2,70,54; -ida 297,38 ( Paris Lat. 2685, 9. Jh. ); 3. pl. prt. -eton Npw 105,29; gi-: part. prt. nom. sg. f. -itiu Gl 2,653,40; acc. pl. m. -ita 603,43 ( M ). cram-: 3. sg. prt. -da Np 9, Diaps. 13. 73,18; 3. pl. prt. -don 5,11. 105,16. 29; -den N…