Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gismac
gismac, gismag-smag, gismah-smah adj., in Gl. ab der 403 gisloz – gismeckidaS404 2. Hälfte des 9. Jh.s: ‚schmackhaft, angenehm; sapidus, saporus‘, gismac wesan ‚Geschmack haben; sapere‘, gismac tuon ‚schmackhaft machen; suavis facere‘ (mhd. gesmac, ge- smach ‚wohlriechend, schmackhaft‘, ält. nhd. geschmack ‚dss.‘). Deverbale Ableitung mit Präfix gi- (s. d.). S. smecken. – gismac, gismah m. a- oder i-St., Gl. 1,765,36 (?) (spätes 8. Jh., alem.); 2,733,21 (9. Jh., bair.), Gl. in Hs. Er- langen, UB Ms. 396 (SH, Ende des 13. Jh.s), N: ‚Geschmack; gustus, salsamentum, sapor‘ (mhd. gesmac, gesmach, …