Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gismac
403 gisloz – gismeckidaS404
2. Hälfte des 9. Jh.s:
‚schmackhaft, angenehm;, gismac wesan
sapidus, saporus‘
‚Geschmack, gismac tuon
haben; sapere‘
‚schmackhaft(mhd. gesmac, ge-
machen; suavis facere‘
smach
‚wohlriechend, schmackhaft‘, ält. nhd.
geschmack
‚dss.‘). Deverbale Ableitung mit
Präfix gi- (s. d.). S. smecken. – gismac, gismah
m. a- oder i-St., Gl. 1,765,36 (?) (spätes 8. Jh.,
alem.); 2,733,21 (9. Jh., bair.), Gl. in Hs. Er-
langen, UB Ms. 396 (SH, Ende des 13. Jh.s),
N:
‚Geschmack; gustus, salsamentum, sapor‘
(mhd. gesmac, gesmach, nhd. Geschmack;
mndd. gesmak
‚Geruch‘; mndl. gesmaec
‚Ge-). Deverbale Ableitung mit Präfix gi-
ruch‘
(s. d.) (vgl. Wilmanns [1906–30] 1967: 2,
§ 159, 2 Anm. 2). S. smecken. – gismachaft?
adj., Gl. 2,558,30 und Anm. 9 (Ende des
10. Jh.s oder 11. Jh.):
‚schmackhaft; saporus‘
(ält. nhd. geschmackhaft). S. gismac m., -haft.
– Splett, Ahd. Wb. 1, 881 f.; Köbler, Wb. d.
ahd. Spr. 445 f.; Schützeichel6 319; Starck-
Wells 221. 818; Schützeichel, Glossenwort-
schatz 8, 477. 478.