Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
girunst st. f.
st. f.; vgl. mnl. geronst, gerunst part.-adj.
gi-runst: nom. sg. Gl 3,214,9 (SH B, S. Blasien, Hs. 12. Jh.).
Gerinnungsmittel, Lab (vgl. Heyne, Hausalt. 2,316 Anm. 71): quactum quasi coagulatum (zu lat. quactum vgl. Mlat. Wb. II,805,70 f. s. v. cogere).
Vgl. girinnan, girunnida.