Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
girnîg adj.
adj. — Graff IV,236.
girniga: acc. sg. f. Gl 2,422,13 (clm 14 395, 11. Jh.).
verlangend, begehrlich nach etw.: [satis beatus quisquam dexteram porrigit laudis] rapacem [Prud., H. ieiun. (VII) 217].