Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
girefsen sw. v.
sw. v., mhd. gerefsen. — Graff II,501 f.
ki-refsit: 3. sg. S 270,4 (B).
etw. tadeln: ibv vvelichiv kevvisso redihaftlicho .. deoheiti minna kirefsit .. keaukit si (der Abt) qua sane rationabiliter et humilitate caritatis reprehendit aut ostendit S 270,4 (zur Auffassung von lat. qua in der Fügung si qua ‘wenn/falls etwa’ als Pronominalform ‘etwas’ vgl. Masser, Komm. Ben.reg. S. 245).
Vgl. ungirefsentlîh.