Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ginestidi st. n.
st. n. (zur Bildg. vgl. Wilm., Gr. 22 § 264,2).
ke-nestidiu: acc. pl. Gl 1,733,40 (S. Paul XXV, a/1, Gll. 8. Jh.; zur vereinzelten Endg. -iu im Alem. vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 198 Anm. 5).
zum selben Nest Gehöriger: zuuei kenestidiu turturono [ut darent hostiam secundum quod dictum est in lege domini,] par turturum [, aut duos pullos columbarum, Luc. 2,24].
Vgl. gimahhidi.