Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ginâdîgo adv.
adv., nhd. gnädig; mnd. g(e)nêdich. — Graff II,1029.
gi-nadig-: comp. -or Mayer, Griffelgl. S. 25,28 (Vat. Ottob. lat. 3295, Gll. 9. Jh.?); g-nadigo: Gl 2,327,1. 3,65,36/37 (SH A, 5 Hss.). Hbr. I,113,1357 (SH A). Mayer, Glossen S. 131,16. NpNpw 25,1.
Verschrieben: ki-nadigfor: comp. Gl 2,138,15 (Sg 299, 9. Jh.; mit in die Zeile gezogenem f für francisce); gi-naido: Mayer, Griffelgl. S. 65,249 (Vat. Ottob. lat. 3295, Gll. 9. Jh.?).
gnagor Gl 2,139,46 s. ginâdiglîhho. 1) in barmherziger, gnädiger Weise, auf das Handeln u. Urteilen Gottes gegenüber den Menschen u. ihrer Not bzw. Sünden bez.: besuoche mih unde choro min . nals freisigo nube (suntar Npw) gnadigo . unde so . daz du mih pezzereist . unde du mih liuterest minero sundon proba me domine . et tempta me [vgl. non praesumptive dicitur, sed hoc emendationis gratia fieri postulatur, Cass.] NpNpw 25,2; — in einer Erklärung zu hebr. osianna: o domine salva gratiose o domine prosperare benedictus et cetera, am oberen Rand: quasi barB dicat uuola herro heile (s. dazu heilen sw. v. 2bβ) gnadigo, am Seitenrand: osianna salua o quasi dicas heilo aut uuillechomo [zu:] o domine salvum me fac [...] in hebreo legitur anna adonai osianna anna adonai aslyena baruc abba basen adonai [Hier., Ep. XX,3] Gl 2,327,1 (zur Eintragung der Glossierungen in der Hs. u. zum Verständnis der Stelle vgl. Hildebrandt, in: Festschr. Sonderegger (1992) S. 238 ff.), z. gl. St. quasi barbarus dicat wolla herro heile gnadigo Mayer, Glossen S. 131,16. osanna in alterius lingue significatione transire in toto non potest. Osi enim saluifica interpretatur. Anna interiectio est. Quasi dicas. Heilo. aut. Willicomo. quasi barbarus dicat. Wole herro. heile gnadigo Gl 3,65,36/37 (1 Hs. ginâdîg). Hbr. I,113,1357. 2) in milder Weise, auf das Urteilen einer weltlichen Gerichtsinstanz bez.: kinadigor [penes autem episcopos erit potestas, modum conversionis eorum probantes, vel] humanius [erga eos agere, vel amplius tempus addicere, Conc. Anc. XXIV p. 120; oder zu:] humanius [autem nunc definimus, ut eis decem annorum tempus, secundum praefixos gradus poenitentiae largiamur, Conc. Anc. XL p. 121] Gl 2,138,15. ginadigor [usquoque, vel in communi vel episcopo placeat] humaniorem [pro talibus ferre sententiam, Con. Nic. V, PL 67,148D] Mayer, Griffelgl. S. 25,28. ginaido humanius [autem nunc definimus ut eis decem annorum tempus secundum praefixos gradus poenitentiae largiamur, Halitg., De vitiis IV,3, PL 105,681B] S. 65,249.
Vgl. unginâdîgo.