Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimerkida st. f
gi- merkida st. f , -idi st. n. , -idî st. f. ( vgl. Braune, Ahd. Gr. 15 § 231 Anm. 1 u. Kluge, Stammb. §§ 70. 125 ), mhd. gemerkede n. — Graff II,849. ki-marchid-: nom. sg. -a Gl 1,345,30 ( 2 Hss., darunter Sg 295, Gll. 9./10. Jh. ( ? ) ; 1 Hs. lat. abl. ); ke-: dat. sg. -o Nievergelt, Runenschr. S. 106,35. 112,45 ( beide Sg 219, Hs. 9. Jh. ); acc. sg. -a Gl 1,770,1; gi-: nom. sg.? -a 1/2 ( lat. abl. ); acc. pl. -a 2,395,39. — ki-marohida: nom. sg. Gl 1,345,31 ( Sg 9, 9. Jh.; oder mit Verschr. von o für c u. -marchida ? Lat. abl. ). gi-marhidi: acc. pl. Gl 2,453,30 ( 2 Hss.; in 1 Hs. -a- aus …