Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gimâgscaf st. f.
st. f., frühnhd. gemagschaft; mnl. gemaechscap; vgl. mhd. mâcschaft, nhd. (älter) magschaft (vgl. DRWb. 8,1580), as. mâgskepi, mnd. mâge-, mâchschop.
Verstümmelt: ki-maacscafi: dat. sg. Gl 2,44,29 (clm 14478, Hs. 9. Jh.; am -i rad.).
Verwandtschaft: kimaacscafi [propter amatum sibi fratrem (sc. Marcus), et] affinitate [coniunctum (leguntur enim fuisse consobrini) Barnabas separatus a Paulo, Beda super act. apost. 15 p. 977].