Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gikriphen sw. v.
gi- kriphen sw. v. — Graff IV,314 f. s. v. gagrîfan u. 317 s. v. gagrifjan. ka-chripfiu: 1. sg. Gl 1,41,23 ( R ); ki-chriphantan: part. prt. acc. sg. m. 636,48 ( Rb ); ke-chriffe: 3. sg. conj. S 243,17 ( B ); ka-chrifta: 3. sg. prt. Gl 2,100,39 ( 2 Hss., darunter clm 14747, 9. Jh.; zu -f- für ph, pf vgl. Braune, Ahd. Gr. 14 § 131 Anm. 4 ). 4,322,62 ( mus. Salzb., 9. Jh. ); ki-: dass. 1,271,7 ( Jb-Rd ). 281,18 ( ebda., Jb -c h -); ga-: dass. 2,112,3 ( M ). Verschrieben: ka-c h rista: 3. sg. prt. Gl 2,100,39 ( clm 19417, 9. Jh. ). 1) ergreifen: a) eigentl.: etw. ergreifen, nach etw. greifen: kic…