Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
giknetan st. v.
st. v., mhd. gekneten (vgl. Findebuch S. 117); ae. gecnedan. — Graff IV,580.
Praet.: gichnat: 3. sg. Gl 1,665,26 (M, clm 19440, 10./ 11. Jh. clm 18140, 11. Jh.).
kneten (?): gichnat [Habacuc propheta ... coxerat pulmentum, et] intriverat [panes in alveolo, Dan. 14,32], lat. interere vom Glossator wohl auf die Teigbereitung bezogen, vgl. Mikeleitis-Winter S. 116 f.
Abl. giknet.