Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gierbida st. f.
st. f. — Graff I,407.
g-erbida: nom. sg. Npgl 68,36.
Erbteil, (von Gott) verheißenes Erbe, Besitz: vnde darinne buent sie . unde ze erbe geuuunnent sie sia. Syon ist iro habitatio (gebiuuue) hier . in cęlo ist si iro hereditas (gerbida).