Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gibrettan st. v.
gi- brettan st. v. ; ae. gebregdan. — Graff III, 287. Praet.: ka-pruttun: 3. pl. Gl 2,332,45 ( clm 14 747, 10. Jh. ). Part. Praet.: gi-prottanun: nom. pl. n. Gl 2,415,1 ( Paris. nouv. acqu. 241, 11. Jh. ); ge-brottenen: dass. 489,28 ( Stuttg. poet. 6, 12. Jh. ). ( zusammen- ) knüpfen, stricken, flechten, weben : dei giprottanun nezzi ( dies über sinuosa ) [ per aequora fluctivagos ] texta [ greges sinuosa trahunt, Prud., H. a. cib. ( iii ) 47 ] Gl 2,415,1. gebrottenen texta [ ebda. ] 489,28; — bildl.: kapruttun contexuerunt [ sibi ex veteri et novo testamento sagenam evangelicorum dogmatum; et…