Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
giberg st. n.
st. n., mhd. geberc n. m.; as. giberg; ae. gebeorg. — Graff III, 173.
gi-perch: nom. sg. Gl 1,682,7 (M, 5 Hss.); ka-perc: nom. acc. sg. 33,37 (R). 32,37 (Pa, ca-); -perg: ebda. (K, ca-).
gi-berch: nom. sg. Gl 1,682,8 (M, 2 Hss.). 4,209,51 (sem. Trev.); ke-berk-: dat. pl. -un 2,349,6 (Carlsr. Aug. ccxvii, 9./10. Jh.); ga-berg-: dat. sg. -e F 10,9; gi-: acc. sg. -] O 5,12,5; ge-: dat. sg. -e Gl L 289. ka-peragum: dat. pl. Gl 1,412,5 (Rb). — ke-berec: acc. sg. Gl 2,349,9 (Carlsr. Aug. ccxvii). 1) Ort des Geborgenseins, Versteck: a) Glossenwort: theca Gl 4,209,51; b) als Schatzkammer, Staatskasse für Geld und Schätze: caperg triso aerarium thesaurum Gl 1,32,37. 33,37; c) als Schlupfwinkel, Nest, Lagerstätte für Mensch und Tier: in kaperagum [videte omnia] latibula [eius (Davids), in quibus absconditur, 1. Reg. 23,23] Gl 1,412,5. giperch [vae qui congregat avaritiam malam domui suae, ut sit in excelso] nidus [eius, Hab. 2,9] 682,7 (1 Hs. nest). keberkun [cunctaque diripiunt fures egesta] latebris [Juv. 1,613] 2,349,6. keberec [vulpibus in saltu rupes excisa] latebras [praebet, ebda. 2,15] 9. geberge [in] cubilibus [suis collocabuntur (die jungen Löwen), Ps. 103,22] Gl L 289. 2) das Verborgene selbst, der Schatz, Hort: galih ist himilo rihhi gaberge gabor(ga)nemo in acchre simile est regnum caelorum thesauro abscondito in agro F 10,9. 3) die Verborgenheit, das Geheimnis, Geheimnisvolle: eigun uns thiu gotes werk harto mihilaz giberg O 5,12,5.