Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
giberg st. n.
gi- berg st. n. , mhd. geberc n. m. ; as. giberg; ae. gebeorg. — Graff III, 173. gi-perch: nom. sg. Gl 1,682,7 ( M, 5 Hss. ); ka- perc: nom. acc. sg. 33,37 ( R ). 32,37 ( Pa, ca-); -perg: ebda. ( K, ca-). gi-berch: nom. sg. Gl 1,682,8 ( M, 2 Hss. ). 4,209,51 ( sem. Trev. ); ke-berk-: dat. pl. -un 2,349,6 ( Carlsr. Aug. ccxvii, 9./10. Jh. ); ga-berg-: dat. sg. -e F 10,9; gi-: acc. sg. - ] O 5,12,5; ge-: dat. sg. -e Gl L 289. ka-peragum: dat. pl. Gl 1,412,5 ( Rb ). — ke-berec: acc. sg. Gl 2,349,9 ( Carlsr. Aug. ccxvii ). 1) Ort des Geborgenseins, Versteck: a) Glossenwort: theca Gl 4,209,51; b) a…