Hauptquelle · Grimm (DWB, 1854–1961)
gezerr
gezerr , gezerre ( auch gezarre, gezerge) n., verbalsubstantiv zu zerren (zarren, zargen) s. d., ( vgl. auch gezerren) mit sinnlichen, häufiger mit übertragenen verwendungen: 1 1) in den ältesten zeugnissen treten die jetzt der mundart angehörigen nebenformen auf; vgl. mhd. wb. 3, 904 a : 1@a a) in dem creiʒʒe, dâ wart grôʒ gereiʒʒe gedense und gezerge ... alleʒ mit erge. da was von gedrenge daʒ wite velt ze enge. Herbort v. Fritzlar troj. krieg 6861 ; mit roube und mit brande vorhernde in dem lande dorfir ... vîrzig unde hundirt und alsô manche pfarre. ouch in dem gezarre vortilgit clôster wo…