Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
gewelbe st. N.
gewelbe , st. N.
- nhd.
- Gewölbe, Schatzkammer, gewölbte Decke, durch ein Gewölbe überdachter Raum, Verkaufsraum, Lagerraum eines Händlers, Verlies, Kerker, Torbau, Bogen, Pavillon, Tempel
- ÜG.:
- lat. fornix Gl, VocOpt, testudo Gl, VocOpt
- Hw.:
- vgl. mnl. gewelf, mnd. gewelfte, gewelve
- Q.:
- LAlex (1150-1170), Ksk, RWchr, Enik, Gund, HvNst, Ot, Minneb, SAlex (FB gewelbe), Eheb, En, ErnstB, ErnstD, Flore, Heimesf, Herb, HimmlJer, FvS, Gl, JTit, Kolm, Krone, KvWPart, KvWTroj, Lanc, Lannz, Laurin, Mersw, Neidh, Ortn, Parz, PassI/II, PassIII, Schlegel, Trist, Urk, UvEtzAlex, UvEtzAlexAnh, UvZLanz, Virg, VocOpt, Wh, Wig, WolfdA, WvE, WvÖst
- E.:
- ahd. giwelbi* 14, st. N. (ja), Gewölbe, Decke; s. gi, welbi
- W.:
- nhd. (ält.) Gewelbe, N., Gewelbe, Gewölbe, DW 6, 5461, vgl. DW 7, 6644 (Gewölbe)
- L.:
- Lexer 71a (gewelbe), Lexer 399c (gewelbe), Hennig (gewelbe), WMU (gewelbe 318 [1277] 16 Bel.), MWB 2, 708 (gewelbe), LexerHW 1, 982 (gewelbe), Benecke/Müller/Zarncke III, 665a (gewelbe), LexerN 3, 208 (gewelbe), DRW