Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
gerucht st. N.
gerucht , st. N.
- nhd.
- Geruch, Duft, Ruf, Ansehen, Rufen, Gerücht, Nachrede, üble Nachrede, Gerüfte, Hilferuf, Klageschrei zur Festnahme des Missetäters, Lärm
- Hw.:
- vgl. mnl. geruchte, mnd. gerüchte
- Q.:
- MinnerII (FB gerucht), Boner, Karlmeinet, Kirchb, Lanc, Mechth, MinneR336, RbGörlitz, SchwSp, SSp (1221-1224), Urk, Vet, WeistGr
- E.:
- s. ge, rucht, ruofen
- W.:
- s. nhd. Geruch, M., Geruch, Gerücht, Ruf, DW 5, 3749; s. nhd. (ält.) Gerücht, N., Gerücht, lautes Rufen, Schreien, Lärm, Getöse, DW 5, 3751
- R.:
- heiligez geruht: nhd. Ruf der Heiligkeit
- L.:
- Lexer 64b (gerucht), Hennig (geruht), WMU (gerucht 2 [1227] 10 Bel.), MWB 2, 519 (gerucht), LexerHW 1, 888 (gerucht), LexerN 3, 197 (gerucht), Benecke/Müller/Zarncke II/1, 747a (ruch), DRW
- Son.:
- SSp mnd.?