Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
gehœrde stf.
1. das hören. ze des ritters gehœrde er sprach so daß der ritter es hörte Er. 684. kiusch ist dîn sehen, din angesiht; kiusch dîn gehœrde in aller phliht Gfr. lobges. 28.
2. gehör. auditus gehœrt voc. o. 1, 251. âne gehœrde, blint Barl. 67,7. fünf sinne: diu gehôrde Roth pr. 45. alle sinne, wan allein gehœrde myst. 1,272,36.