Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gartsang st. n.
st. n. — Graff VI,252.
cart-sanc: nom. sg. Gl 1,444,17 (Rf); acc. sg. H 23,2,1; -sang-: dat. sg. -e Gl 2,235,1 (Rc; k-); dat. pl. -un 1,274,61 (Jb-Rd; k-). — gart-sanc: nom. sg. Gl 1,433,22 (M); acc. sg. 4,197,1; acc. pl. 2,710,27. 711,8; -sangon: dat. pl. 715,14. — gard-sanc: acc. sg. Gl 4,236,50.
Mit Dentalschwund (vgl. Gröger § 126, 2 c ε): gar-sanc: nom. (voc.) pl. Gl 2,698,55 (Paris 9 344, 11. Jh.; am Rande wiederholt; l. gartsang, Steinm.). 1) chorisches Lied, Gesang mit Reigentanz: a) als Ausdruck von Lust und Freude: gartsanc [pars pedibus plaudunt] choreas [et carmina dicunt, Verg., A. VI,644] 2,710,27. gartsangon [vobis ... desidiae cordi, iuvat indulgere] choreis [ebda. IX,615] 715,14; b) zur Ehre, zum Lobpreis Gottes: kartsangun [egressae ... sunt omnes mulieres post eam (Maria prophetissa) cum tympanis et] choris [, quibus praecinebat, dicens: Cantemus domino, Ex. 15,20] Gl 1,274,61. kartsange [laudate eum in tympano et] choro [Greg., Cura 3,22 p. 68 = Ps. 150,4] 2,235,1; hierher wohl ferner: cartsanc uuiheru singames chorus sanctorum psallimus H 23,2,1; des Bacchus: gartsanc [solum te (sc. Bacchus) virgine dignum ... te lustrare] choro (Hs. choros) [Verg., A. VII,391] 711,8; c) als magische, zauberwirkende Handlung, Beschwörung: garsanc [ducite ab urbe domum, mea] carmina [, ducite Daphnim, Verg., E. VIII,104] Gl 2,698,55 (vgl. Wesche, Zauber S. 41. 53); d) Vok.-Übers.: gartsanc [erat autem cibus Salomonis ... triginta] cori (Hs. chorus) [similae et sexaginta cori farinae, 3. Reg. 4,22] Gl 1,433,22. 444,17. 2) ‘Bogenlied’: gartsang arcuum (Hs. arcum) carmen Gl 4,197,1 (nach Katara S. 91 Anm. 15 zu: (David) praecepit ut docerent filios Juda arcuum carmen, 2. Reg. 1,18). arcuum carmen (Hs. carrum) [zu: ebda.] 236,50 (vgl. Steinm.).
Vgl. H. Schwarz, Beitr. 75 (1954), S. 321 ff.