Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
funten sw. v.
funten sw. v. ; vgl. as. fundon; ae. fundian. — Graff III, 539. funden: inf. Nc 789,7. 790,22 [144,16. 146,16]. emporsteigen, sich erheben, mit Präp. ubar + Akk. d. S.: din suer Iuppiter heizet tih funden . uber die hohen sternen te socer subire celsa poscit astra Iuppiter Nc 789,7 [144,16], ähnl. 790,22 [146,16] ( subire ).