Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
fulken
‚zusammendrängen, formieren, Rudel bilden,(zu condensare? Gl.
constipare, glomerare‘
2, 705, 45; s. Ahd. Wb. III, 1320; Krüer, Binde-
vokal 145 Anm. 3) 〈Var.: -uul-, -uvl- (part.
S621fulken – fultar 622
prät. nach gi-); -ch-, -c-, -g- (prät. fulgdun Gl.
2, 706, 57 [11. Jh., frk.]; zu g vor t [d] vgl.
Schatz, Ahd. Gr. § 228; Braune, Ahd. Gr.15
§ 143 Anm. 4 [erwähnt nur Otfrid]; zu -d- statt
-t- im Frk. vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 89)〉 (ae.
[ge]fylcian [aus dem Skand.?; vgl. Björkman,
Scand. Loanwords 210]; aisl. fylkja, aschwed.
fulkia, nschwed. fylka). S. folc. – Ahd. Wb. III,
1320 f.; Splett, Ahd. Wb. I, 254; Köbler, Wb.
d. ahd. Spr. 337; Starck-Wells 182. 812;
Schützeichel, Glossenwortschatz III, 325 f.;
Graff I, 796 (irrig: s. v. wulkjan); Schade 1209
(irrig: wulkjan, wulchan).