Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fugatio f.
* fugatio , -onis f. actio fugandi – das Vertreiben, Vertreibung : 1 gener.: Hildegar. Far. 131 capit. (MGMer. V p. 186,31) de febrium -e fugatione . Vita Agric. 18 demonum de obsessis corporibus -o fugatio . Arnold. Lub. chron. 1,11 p. 124,18 inseruerat filia principis tintinnabula plurima (sc. equo phalerato) tum pro ostentatione, tum equi alterius -e fugatione . Albert. M. somn. 3,1,11 p. 194 b ,27 animalia ... agunt statim, nisi forte insecutio vel -o fugatio ab homine facta impediat. al. 2 alch. i. q. exhalatio – Verflüchtigung : Anon. miseric. 696 quicquid erat in natura divisionis et -i…