Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
friunthold adj.
adj., mhd. vriuntholt, nhd. freundhold; mnl. vrienthout; ae. fréondheald; an. frændhollr. — Graff III, 785 (ohne Beleg).
friunt-holder (2 Hss.), friun- (2 Hss.), uriun-: nom. sg. m. Gl 1,535,50. 50/51. 51 (M; zu den Formen mit fehlendem Dental vgl. Gröger § 126,2 c δ).
freundschaftlich zugeneigt: [vir] amabilis (Hss. amicabilis) [ad societatem, magis amicus erit, quam frater, Prov. 18,24].