Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
formidabilis
formidabilis , -e. 1 terribilis, horribilis – furchtbar, schrecklich, grausig : Notker. Balb. gest. 2,12 p. 73,15 timentes legati , ne sine ... responso ad -em formidabilem reverterentur imperatorem. Poeta Saxo 4,136 tam dulcis pietas quam -is formidabilis ira. Ruotg. Brun. 3 tantus timor ... invasit extraneos, ut nihil umquam eis esset -ius formidabilius . 17 p. 16,1 in ... Bauwariorum ducem ... barbaris ... -em formidabilem . Benzo ad Heinr. IV. 2,2 p. 196,4 vultus. 7,6 p. 636,12 (vs.) non se comparet iumentis homo (cf. Vulg. psalm. 48,21) , quibus est mirabilis, quę substernit eius virtus m…