Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ford(a)runga st. f.
ford ( a ) runga st. f. , mhd. vorderunge, nhd. forderung; mnd. vōrderinge, mnl. vorderinge; vgl. ae. fyrþrung. — Graff III,635. ford-ar-ung-: nom. sg. -a Gl 2,472,67 ( 2 Hss. ); -ir-: dass. -a 682,55; -er-: dass. -a Nr 647,24/25; -r-: dass. -a 146,66 ( Frankfurt 64, 9. Jh. ). 391,54. 520,51 ( 2 Hss. ). 551,50. 1) Beförderung ( in höhere Dienststellung ) : fordrunga [ ordinent etiam lectores et subdiacones atque exorcistas; quibus ] promotiones [ istae sufficiant, Conc. Ant. XXCVIII p. 126 ] Gl 2,146,66. 2) Vorrecht, Sonderrecht: fordrunga [ quanto commodo aerarii vestri vestalium virginum ] p…