Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
floratus
floratus -a , -um verziert, ausgeziert — embellished, decorated 1 durch rhythmisch freie Gestaltung der Organum-Stimme über einem ausgehaltenen Tenorton — by means of a rhythmically free formation of the vox organalis above a sustained tenor note [s.XIII] LmL Anon. Couss. IV p. 87, 11: Item duo puncta in eodem sono, sive fuerint in concordantia sive non, pro longa florata ponuntur (cf. LmL col. 95, 7) . LmL Anon. Couss. IV p. 88, 6: Item quaedam est duplex longa florata . Et illa ponitur in principio in nomine sanctissimi alpha et dicitur principium ante principium; et semper erit concordans. …