Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
flôhen
‚in die Flucht schlagen, zurücktreiben, vertere‘
(mhd. vlœhenen, vlœhen, nhd. flöhen [Dt.
Wb. III, 1814]; vgl. mndd. vlȫchenen). S. flio-
han. (Anders Raven, Schw. Verben d. Ahd. I,
42; Schützeichel, Glossenwortschatz III, 223:
zu fluhten [s. d.]). – Ahd. Wb. III, 993; Splett,
Ahd. Wb. I, 246; Köbler, Wb. d. ahd. Spr.
302 f.; Starck-Wells 810.