Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
flôhen sw. v.
sw. v., mhd. vlœhenen, vlœhen, nhd. flöhen; vgl. mnd. vlchenen. — Graff III, 768.
gi-flohta: part. prt. acc. pl. m. Gl 2,669,16 (clm 18 059, 11. Jh.); anders Raven I, 42, der die Form zu fluhten stellt.
jmdn. in die Flucht schlagen, zurücktreiben: iagotun giflohta [bis Thusci Rutulos] egere [ad moenia] versos [Verg., A. XI, 629].