Hauptquelle · Elsässisches Wb.
flösch
flösch [flè Banzenh. Hlkr. Dü. Mütt. Bf. ] Adj. 1. schwammicht, nicht zähe, leicht zerbrechlich, bes. vom Holz. Je fëtter der Bode n , desto flöscher is t s Holz Bf. , od. von wässerigen, aufgeschossenen, im Schatten gezogenen Pflanzen, z. B. Setzlingen. Dië Setzli n g e sin d z u fl., wënn dië in's Fëld kumme n , ge h n d halwi kaput Dü. 2. von schwacher Gesundheit, leicht zu Krankheiten geneigt, schwächlich und dabei gross, untauglich zu anstrengender Arbeit. E flösche r Bue b Banzenh. I ch bin scho n ei ne Zit lang so fl. Hlkr. Er is t z u fl., wie nur e Lüftele an e kummt, se muess e r in…