Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
flagrum n.
flagrum , -i n. script. fra-: MLW MLW p. 299, 14. 17 . al. 1 flagellum, scutica – Geißel, Peitsche, Knute : a proprie: Hymn. Hraban. 21,6,1 qui (Petrus et Marcellinus) torquentur caesi -is flagris , exarantur unguibus. Ekkeh. IV. bened. I 42,1 grammatica scalpris parcens terat otia -is flagris (gloss.: lege Martianum [3,224] ). Albert. M. sent. 3,15,2 p. 267 a ,37 cum ... -o flagro ... incutiente dolorem. animal. 8,30 percutit (sc. rector) eum (elephantem) ... -o flagro ( cf. p. 610 a ,28 τῷ δρεπάνῳ) duro, quod est sicut peltae quaedam compositio. al. b meton. i. q. ictus flagelli, verber, fla…