Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
fiurârin st. f.
st. f., mhd. viurærinne, nhd. feurerin.
fuorarinni: acc. pl. Gl 1,398,55 (M, Göttw. 103, 12. Jh.); zu -uo- für û aus iu vgl. Braune, Ahd. Gr.12 § 49 Anm. 1.
Herdmagd: salparinni fuorarinni [filias quoque vestras faciet (ein König) sibi] unguentarias [, et] focarias [, et panificas, 1. Reg. 8,13] (8 Hss. fiurâra).