Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firmucken sw. v.
sw. v.; vgl. mhd. zermucken, nhd. mucken (DWb. VI,2609 ff., vgl. dazu Pfeifer, Et. Wb.2 S. 894 u. Kluge, Et. Wb.25 S. 637 f. s. v. mucken). — Graff II,655.
far-muck-: 3. sg. -it: Gl 1,130,36 (Ra); -much-: dass. ebda. (Pa); fir-mochid: dass. ebda. (K; zu -o- für u vgl. Kögel S. 19).
abgestumpft sein, oder ersticken (?): fardampfit farmuchit suffocatio ebitudo (l. hebetudo) (zur Glossierung ausgehend von suffocatio vgl. Splett, Stud. S. 199).