Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
firmiter
2. firmiter . firme, robuste, solide, stabiliter – fest, stark, sicher, dauerhaft : 1 corpor.: a in univ.: Ermenr. Har. 177 tam -r firmiter , quod neque huc neque illuc se movere valuit, ligant (sc. viri Grimoldum). Gerh. August. Udalr. 1,27 l. 181 cum lapidibus coniunctis -r firmiter clauserunt (sc. ministri sepulcrum). Thietm. chron. 6,97 domus, in qua fuit episcopus , -r firmiter obseratur et ... munitur. Frid. II. Imp. art. ven. 2 p. 171,12 si ... carnes non tenerentur -r firmiter , falco ... posset carnes comedere. Albert. M. animal. 1,479 syfac ... ligat omnia viscera simul et cum dorso …