Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
filiatio f.
filiatio (-cio), -onis f. filii (filiae) condicio, ratio quae inter filium (filiam) et patrem intercedit – Sohn- (Tochter-), Kindschaft (spectat ad filium adoptivum: MLW l. 34; infantem de fonte baptismatis levatum: MLW l. 36) : 1 strictius: a gener.: Albert. Aquens. hist. 3,21 utrisque firmatis paternitate et -e filiatione dux Baldewinum ... filii loco ammonuit, ut eqs. Albert. M. sent. 4,6,14 p. 145 a ,17 spiritualis -o filiatio nobilior est quam carnalis. anim. 3,1,2 p. 167,44 numquam contigit cognoscere, quod iste est filius Dionis, nisi notitia habeatur -is filiationis , secundum quod est…