Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
fikâri
8./9. Jh.; fig- Jb, 9. Jh.):
‚Vertreter, Ersatz, vi-(mhd. vicâr[i] st.m.
carius‘
‚Stellvertreter, Ver-, nhd. Vikar; mndd. vicāries, vicāri;
weser‘
mndl. vicarjis, vicaris). Das Wort ist aus lat.
vicārius entlehnt (> afrz. vicarie, vicaire >
me. vicar[e], vicari[e], ne. vicar), zu lat. vicis
‚Abwechslung, Stellvertretung‘(vgl. Walde-
Hofmann, Lat. et. Wb. II, 781 f.).